Bulaşıkçılık yapan İmparator eşi “Anne ne olur affet bizi, geç geldik”


Bulaşıkçılık yapan İmparator eşi : “Anne ne olur affet bizi, geç geldik”

Ayşe hatun
                           Ayşe Sultan 

Sultan 2. Abdülhamid’in kızı Ayşe Sultan; 1887 – 1960

Aşağıda bizimle ilgili, 426 yıl ara ile yaşanmış ibretlik iki ayrı hikâye anlatılmaktadır.

Birinci hikayemiz, Fransa Kralı I. François’nın, Şarlken ile yaptığı savaşı kaybederek esir düşmesi sonucunda, Kral’ın annesinin, oğlu olan Fransa Kralı’nı kurtarması için, Cihan İmparatoru Kanuni Sultan Süleyman’a yazdığı mektuba, Kanuni’nin verdiği cevapla ilgilidir.

İkincisi ise, bir Cihan İmparatorluğu kurmuş olan hanedana mensup ve aynı zamanda bir İmparator’un eşi olmasına rağmen, sürgün edilmeleri nedeniyle, 1950’li yıllarında Fransa’da bulaşıkçılık yaparak geçinen 2. Abdülhamid’in eşi ve kızının yurda dönüşü ile ilgilidir.

İşte ilk hikayemiz, ve…

Esir düşen Fransa Kralı’nın annesinin, oğlunu kurtarması için yapmış olduğu yardım talebine, Kanuni’nin o çok bilinen ünlü cevabı :

-“Ben ki,

Sultanlar sultanı, hakanlar hakanı, hükümdarlara taç veren Allah’ın yeryüzündeki gölgesi, Akdeniz’in ve Karadeniz’in ve Rumeli’nin ve Anadolu’nun ve Karaman’ın ve Rum’un ve Dulkadir Vilayeti’nin ve Diyarbakır’ın ve Kürdistan ve Azerbaycan’ın, Acem’in ve Şam’ın ve Halep’in ve Mısır’ın ve Mekke’nin ve Medine’nin ve Kudüs’ün ve bütün Arap diyarının ve Yemen’in ve daha nice memleketlerin ki, yüce atalarımızın ezici kuvvetleriyle fethettikleri ve benim dahi ateş saçan zafer kılıcımla fetheylediğim nice diyarın sultanı ve padişahı Sultan Bayezıd Han’ın torunu, Sultan Selim Han’ın oğlu, Sultan Süleyman Han’ım.”

Sen ki,

Françe vilayetinin kralı Françesko (François, Fransuva)’sun.

Sultanların sığınma yeri olan kapıma, adamın Frankipan ile mektup gönderip, memleketinizin düşman istilâsına uğradığını, hâlen hapiste olduğunuzu bildirip, kurtulmanız hususunda bizim tarafımızdan yardım ve medet istida etmişsiniz (istemişsiniz). Her ne ki demiş iseniz, benim yüksek katıma arz olunup, teferruatıyla öğrendim.

Padişahların mağlup olması ve hapsolması tuhaf değildir. Gönlünüzü hoş tutup, hatırınızı incitmeyiniz. Bizim ulu ecdadımız, daima düşmanı kovmak ve memleketler fethetmek için seferden geri kalmamıştır. Biz dahi onların yolundan yürüyüp, her zaman memleketler ve kuvvetli kaleler fetheyleyip; gece, gündüz atımız eğerlenmiş ve kılıcımız kuşanılmıştır. Allah hayırlar müyesser eyleyip, meşiyyet ve iradatı neye müteallik olmuş ise vücuda gele. (Allah hayırlar versin ve iradesi neyse o olsun.) Bunun dışındaki vaziyet ve haberleri adamınızdan sorup öğrenesiniz. Böyle bilesiniz.” Ocak 1526 (1)

Ve aradan yaklaşık 426 yıl geçer…

Merhum Adnan Menderes, 1952 yılında NATO toplantısı için Fransa’ya gider.

Bir ara Paris (Fransa’daki Türk) Büyükelçisini yanına çağırarak;

– “Osmanoğulları ailesinin Paris’te yaşıyor olması gerek. Bunlar ne yer, ne içer, ne ile geçinir?” diye sorar.

Büyükelçinin hanedan hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadığını gören Menderes, büyük bir hayıflanma içerisinde :

– “Sana 24 saat mühlet! Ya Osmanlı ailesinin adresi ile ya da istifanla gelirsin” der. Bir müddet sonra büyükelçi adresle gelir.

Hanedanın ziyaretine giden Menderes, gördükleri karşısında çılgına döner.

Devlet-i Âliye’nin ulu Hakanı Sultan Abdülhamid Han’ın, 80 yaşındaki hanımı Şefika Sultan, 60 yaşındaki kızı Ayşe Sultan ve diğer Osmanlı hanımları, Paris yakınlarında bir bulaşıkhanede Fransızların bulaşıklarını yıkamaktadırlar.

Menderes gözyaşlarını tutamaz. Şefika Sultan’ın ellerine sarılır ve :

 “Anne ne olur affet bizi, geç geldik” der.

Ayşe sultan sürgünden otuz yıl sonra gördüğü bu vatan evladına :

– “Sen kimsin“? diye sorar. Menderes de :

– “Ben Türkiye Cumhuriyeti’nin başbakanıyım“ der.

– “Ben başbakanım” sözünü duyan koca sultan, sevinçten öyle bir çığlık atar ki, kalbi duracak gibi olur, bayılır.

Menderes Türkiye’ye döner dönmez, doğruca Cumhurbaşkanı Celal Bayar’a çıkar.

– “Osmanlı hanımlarını bulaşık yıkarken gördüm. Onların Türkiye’ye dönmeleri için af kanunu çıkaracağım“ der. Celal Bayar da :

– “Adnan Bey sus! Sakın bu konuyu bir daha başka yerde açma, malum gazeteler tahrikiyle, silahlı kuvvetlerin içindeki cunta Türkiye’de ihtilal yapar” der.

Menderes cebinden çıkardığı bir mektubu masanın üzerine bırakarak dışarı çıkar.

Mektupta şunlar yazılıdır :

– “Analarının ve babalarının Fransa’da hizmetçilik yaptığı bir ülkenin başbakanı olmaktan utanç duyuyorum, istifamın kabulünü arz ederim.

Adnan Menderes.”

Menderes’in istifadan vazgeçmesi için epeyce uğraşılır ve hanedan hanımlarının yurda dönmelerine izin verilmesi şartıyla, Menderes istifadan vazgeçer.

Dönüş :

İstanbul’a dönenler arasında, Sultan II. Abdülhamid’in hanımı ve kızı da vardır.

Bir sabah erken saatte Teşvikiye’deki evlerinin kapısı çalınır. Kapıyı Abdülhamid’in kızı Ayşe Sultan açar. Gelen kişi Menderes’tir.

– “Şayet kabul buyururlarsa, Valide Sultan’ı görmek isterim” der.

Başında tülbent, elinde tespihiyle, Menderes’i karşılayan Şefika Sultan :

– “Berhudar olasın evlâdım, hoş geldiniz…” der. Başbakan da :

– “Teşekkür ederim Valide hazretleri, hoş bulduk…” demesinden sonra, Şefika Sultan kendisine :

– “Beyefendi, niçin önceden haberimiz olmadı? Böyle, hazırlıksız ve gâfil avlandık” der. Menderes de :

 “Zararı yok efendim. Bendeniz elinizi öperek, hayır duanızı almak ve bir ihtiyacınız olup olmadığını öğrenmek için geldim” der.

Ayrılırken, daha sonraları Yassıada da onun da hesabının sorulduğu, şişkince bir zarf bırakır.

İşte Menderes’in amansız suçlarından birisi budur.

Sormak gerekir :

Ecdadımız bunları hak edecek ne yapmıştır?

Sabık (eski) Sultan Vahdettin’in tabutu da, bilindiği gibi alacaklıları olan, İtalya – San Remo’daki kasap ve bakkal tarafından haczedilmiştir.

Bu yaşananlar, onların 600 yıl boyunca ülkelerine yaptıkları hizmetlerine karşılık bir “bedel” midir ?

Yorum ve değerlendirme, her zaman olduğu gibi okuyanların takdirleridir.

 

Ve 11 EKİM 2016 Tarihinde, TRT 1, sabah kuşağı, “Gündem Programı”na konuşmacı olarak katılan (eski) Sağlık Bakanı Halil ŞIVGIN’ın (*), MENDERES’in uçağının düşmesi ile ilgiliaçıklaması :

-“RAHMETLİ MENDERES’in LONDRA’DA UÇAĞININ DÜŞMESİ BİR SUİKAST SONUCUDUR. NEDENİ, MENDERES’iN, KIBRIS VE IRAK KONUSUNDA AMERİKAN-İNGİLİZ ÇIKARLARINA AYKIRI DAVRANMASI”dır.

Bu önemli bilgiyi, bir vefa borcu olarak buraya ilave ediyor, bu ülke toprakları ve çıkarları için gözlerini kırpmadan kendini feda edenlere, minnet ve şükran duygularımızı bir kez daha tekrar ediyoruz.

Bir Cevap Yazın